Prof. Dr. Ersin Tan Nöroloji Uzmanı

Hocam merhabalar iyi günler dilerim . Ben doğu bölgesinde askeri personelim . Yaklaşık 10 ay önce 2025 Mart-Nisan tarihleri arasında babam motorunu park ederken olduğu yere düştü. Kaburgalarında çatlak , kolunda ise iltihaplı yara oluştu sürekli akıntı yapan kuruyan tekrar eden . Hemen arkasından da yürümede zorlanma ve kollarında hareket kısıtı başladı . Çalıştığı devlet hastanesi bunun fıtıkla alakalı olduğunu, düşmenin tetiklemiş olabileceğini söyleyip fıtık ameliyatı yaptı ve 1 ay sadece tuvalet için kalkıp geri yatmasını söyledi . Şimdi ise babam hareketlerinde baya sıkıntı yaşamakta kollarını kullanamayacak hale gelmekte . Biz Ankara’ya tayin işleri için geldikçe kontrol ettirip gazi hastanesinde tetkikler yapılmasını sağladık . Şimdi motor nöron diye tabir ettikleri bi teşhis koyup rilutek diye bir ilaç verip bizi 3 ayda bir kontrol için çağırma kararı aldılar. Şimdi size gelip gösterme ihtimalimiz çok zayıf . Elimde yaptıkları kan tahlili ve Emg sonuçları mevcut . Mail yoluyla ulaştırma imkanımız var mı en azından bi ön kontrol yapsanız ona göre buradan gelme gitme ihtimalini değerlendirsek . İlginize çok teşekkür ediyorum şimdiden .

2021 yılı Kasım ayında covid19 sonrası Guillain-Barre Sendromu hastalığına yakalandım ve belden aşağıda güçsüzlük başladı yürürken dengem bozuluyordu, merdiven çıkmakta zorlanıyordum. Bu şikayetler ile ilgili Ortopedi, Beyin ve Sinir Hastalıkları doktorlarımıza gittim ama sonuç alamadım.2024 yılında yaşadığım şehirdeki araştırma hastanesi nöroloji servisine MS şüphesiyle yatırıldım. Yapılan tetkikler sonucu MS değil ama GBS hastalığı teşhisi aldım. İvig tedavisi aldım ama bir türlü iyileşemedim. Bunun üzerine İstanbul’da çare aramak için en seçkin hocalarımıza muayene oldum ama ivig harici bir çözüm üretemedik yani daha önce denenmiş yöntem denenmek istendi. Ersin Hocamızı en başından beri biliyordum ama bana mesafe olarak uzak olduğu için gitmemiştim. Son çare olarak 2024 yılı Aralık ayında Ersin Hocamıza gittim. İlk anı hala unutamıyorum.Hocamız kapının önünde ayakta önünü iliklemiş vaziyette beni karşıladı. Kısaca hikayemi anlattım hemen yapılması gerekenler kısmına geçti. Bilgi, birikim, tecrübe gerçekten derya deniz yani derin bir hazine. Benim aylardır uğraştığım aşamaları Ankara’da ortalama üç günde bitirdim. Sürecin sonunda bir tedavi programına başladık evet yavaş iyileşiyorum ama Hocama gelene kadar ben çok vakit kaybettim bu sebeble iyileşme yavaş seyrediyor. Hocamız ile görüşmek isteyip talep oluşturduğumda her zaman mutlaka görüşebiliyorum.Yaşadığım bu tecrübeden yola çıkarak kendisine sonsuz saygı ve minnet duyuyorum. Hem hastane hem muayenehane olsun ciddi bir yoğunluk söz konusu haliyle herkese cevap vermek yorucu olabilir bende isterim uzun süre hastalık üzerine hocamız ile konuşalım ama nihayetinde karşımızdaki de bir insan ve doğal olarak yoruluyor, kapıda bir sürü bekleyen hasta oluyor genelde bu sebeble fazla uzatmadan yapılması gerekenleri söylüyor. Muayenehane tertemiz asistan arkadaşlar çözüm odaklılar. Olumsuz söyleyebileceğim bir şey bulamıyorum.Ersin hocamıza minnettarlığımı ve saygılarımı sunuyorum.

2011 yılında nöropati neredeyse bilinmeyen bir hastalıktı. Türkiye’de hakkında doğru düzgün bilgi yoktu, Türkçe kaynak bile bulunmuyordu. İnternette araştırdığımda Amerika’da bir Nöropati Derneği olduğunu görüyordum. Hatta o dernekten medet umup hastalarla yazışıyordum. Orada okuduklarım daha da ürkütücüydü. Hastaların çoğu ayaktan 3–4 defa ameliyat edilmiş ama yine ayağa kalkamamıştı. Bana da 3–5 ameliyat önerilmişti. Net bir teşhis olmadan ameliyat masasına yatmak… Bu düşünce bile korkutucuydu. O dönemde birçok doktora gittim, sayısız tetkik yaptırdım. Hiçbiri kesin bir teşhis koyamadı. Günler, haftalar geçtikçe umudum azaldı. Çaresizlik içinde, elimde 3–4 torba dolusu film ve tahlille çare arıyordum. Tam yaşamaktan vazgeçmeyi düşündüğüm günlerde, tesadüfen televizyonda şikâyetlerimi birebir anlatan bir hocayı gördüm. “Bu benim hastalığım” dedim. O isim Prof. Dr. Ersin Tan’dı. Randevu aldım. Elimde yine o torbalar dolusu tetkikle karşısına çıktım. Ve yalnızca 5 dakika içinde doğru teşhisi koydu. O gün hayatım değişti. Belki de beni gereksiz ameliyatlardan ve geri dönüşü olmayan sonuçlardan kurtardı. Yıllar sonra yeniden çok ağır bir süreç yaşadım. 3,5 ay boyunca yaklaşık 35 doktor gezdim. Özel, devlet… Adım atamaz hale gelmiştim. Sorunun ortopedik olduğunu düşünerek farklı branşlarda çözüm aradım. Ersin Bey aklımda olmasına rağmen aramadım. Ta ki bir doktor “sinirleri de kontrol ettirin” diyene kadar… Hocamı aradım. “Hemen gel” dedi. Sinir biyopsim temiz çıkmasına rağmen, kimsenin düşünmediği bir detayı fark etti: “Ağız biyopsisini görmek istiyorum.” Sonuç: Sjögren Sendromu. Yine hiçbir doktorun kesin teşhis koyamadığı hastalığıma net tanıyı koydu. Şu an tedavimin 3. ayındayım ve çok şükür yeniden yürüyebiliyorum. Sadece bilgisiyle değil, insanlığıyla da gerçek bir duayen. Gece geç saatlerde bile hastasının sorusuna cevap veren, gün daha yeni başlarken üniversitedeki çalışmalarına başlayan, hayatını bilime ve hastalarına adamış bir hekim. Bu süreçte görüştüğüm tüm doktorların onun için “O bizim duayenimizdir, hocamızdır” demesi boşuna değil. Bu, mesleki saygının en güçlü ifadesi. Bazı doktorlar hastalıkla ilgilenir, bazıları insanın hayatına dokunur. Prof. Dr. Ersin Tan benim için sadece bir doktor değil; umudu geri veren, çaresizliğin içinden ışık çıkaran, bilimin ve vicdanın birleştiği noktadır. Bugün yeniden yürüyebiliyorsam, bu onun bilgi birikimi, klinik sezgisi ve insani yaklaşımı sayesindedir. Size sonsuz saygı ve minnetle… İyi ki varsınız, HOCAM.🙏🙏